Św. Tomasza z Akwinu, prezbitera i doktora Kościoła, wspomnienie
św. Tomasz z Akwinu„Człowiek nie jest duszą używającą ciała, lecz kompozycją duszy i ciała. ”
Mimo, że w kalendarzu liturgicznym okres Bożego Narodzenia dobiegł końca, w sobotę, 14 stycznia, podobnie jak w latach ubiegłych ministranci i schola Maciejki wraz z ks. prob. Andrzejem Małachowskim, opiekunami panią Anną Zamiar i ks. Rafałem Kupczakiem oraz przedstawicielami rodziców zebrali się na spotkaniu opłatkowym. Ksiądz Proboszcz nawiązując do słów Angelusa Silesiusa, przytoczonych później przez Adama Mickiewicza, a brzmiących: Wierzysz, że się Bóg zrodził w betlejemskim żłobie, lecz biada ci, jeżeli nie zrodził się w tobie
, złożył zebranym życzenia. Życzył im, by Boże Narodzenie w naszych sercach trwało cały czas. Do życzeń dołączył się także ks. Rafał Kupczak, dodając, byśmy pamiętali, że Bóg w naszym sercu jest bezbronny jak maleńkie Dzieciątko w żłobie, dlatego musimy się o Niego troszczyć jak o takie dzieciątko.
Ks. Rafał podziękował ministrantom i scholi, a także ich rodzicom za obecność i zaangażowanie w działalność tych wspólnot, a przez to w ubogacanie Eucharystii.
Po wspólnej modlitwie nadszedł czas na dzielnie się opłatkiem i indywidualne życzenia. Nie zabrakło też kolęd, śpiewanych przez wszystkich obecnych. W programie wspólnotowego opłatka nie zabrakło też miejsca na poczęstunek i rozmowy.
Spotkanie upłynęło jak zwykle w ciepłej, radosnej, niemal rodzinnej atmosferze, takiej, jaka kojarzy nam się ze Świętami Bożego Narodzenia. I oby ta radość bycia ze sobą towarzyszyła wszystkim uczestnikom spotkania co najmniej do kolejnych Świąt Narodzenia Pańskiego.
Pojawiła się galeria zdjęć z pogrzebu śp. ks. Piotra Niteckiego.
W dniu odpustu parafialnego, który przypadał w tym roku 1 stycznia, miało miejsce także liturgiczne wprowadzenie do naszej parafii nowo mianowanego proboszcza, ks. dr. hab. Andrzeja Małachowskiego. Objął on urząd proboszcza po ks. Piotrze Niteckim, który 15 grudnia 2011 roku zginął w wypadku samochodowym.
Uroczystej Eucharystii przewodniczył ks. infułat Adam Drwięga, proboszcz parafii katedralnej. Wzięli w niej udział także dziekan dekanatu Wrocław-Katedra, ks. Czesław Przerada, wicedziekan, o. Jan Opala CMF, oraz inni zaproszeni kapłani. Oprawą muzyczną liturgię Mszy Świętej uświetnił parafialny chór „Marianum” pod dyrekcją Marka Zborowskiego.
Po odśpiewaniu pieśni „Wejrzyj, Panie, na Twojego sługę” ks. Czesław Przerada odczytał przed licznie zgromadzonymi w świątyni wiernymi dekret nominacyjny, wystosowany do naszej wspólnoty parafialnej przez ks. abpa Mariana Gołębiewskiego, zgodnie z którym ks. Andrzej Małachowski na urząd proboszcza został desygnowany z dniem 1 stycznia 2012 roku. Przez dziekana dekanatu Wrocław-Katedra i wicedziekana, w obecności dwóch świadków, został także podpisany protokół zdawczo-odbiorczy, który w najbliższym czasie zostanie przesłany do Kurii Metropolitalnej Wrocławskiej.
Nowo mianowanego Księdza Proboszcza serdecznie powitały dzieci i młodzież zgromadzona wokół Liturgicznej Służby Ołtarza, scholi „Maciejki” i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, a także przedstawiciele Rady Parafialnej.
W homilii główny Celebrans, nawiązując do trwającej jeszcze oktawy Bożego Narodzenia, powiedział m.in. że istnieje niebezpieczeństwo, iż radując się z tych Świąt, możemy pozostać jedynie na etapie fascynacji nastrojem, jaki one wywołują i zachwytu nad pięknem kolęd. A jako chrześcijanie powinniśmy umieć sięgać do źródeł tajemnicy narodzenia się Boga, który w Jezusie przychodzi do każdego z nas, by pomóc nam spotkać w życiu drugiego człowieka i samego Boga. Trzeba nam zatem modlić się o łaskę takiej wiarę, byśmy umieli dostrzec głębię Bożego Narodzenia. Życzmy też sobie, byśmy przez cały najbliższy rok mieli gotowość pielęgnowania w sobie tego, co jest istotą chrześcijaństwa: umiejętności wybaczania naszym złoczyńcom, ale i proszenia o wybaczenie tych, których sami skrzywdziliśmy
– powiedział na koniec.
Po kazaniu ks. Andrzej Małachowski wygłosił akt wiary i zawierzenia się Bogu w pełnieniu posługi proboszcza parafii pw. Najświętszego Imienia Jezus, pod którym następnie, w obecności Księdza Dziekana i sprawującego Eucharystię, ks. infułata Adama Drwięgi, złożył własnoręczny podpis.
W słowie kończącym noworoczne uroczystości nasz nowy Ksiądz Proboszcz wyraził podziękowanie m.in. księżom wikariuszom: Arkadiuszowi Krziżokowi i Rafałowi Kupczakowi, za rzetelne pełnienie obowiązków proboszczowskich w okresie trwającego przez dwa tygodnie wakatu, a także poprosił parafian o zaakceptowanie jego osoby na tym urzędzie. Parafia to taka mała winnica Pańska. Będę pracował i trudził się dla jej dobra, licząc także na Waszą serdeczność i wsparcie
– powiedział na zakończenie, zwracając się bezpośrednio do swoich nowych parafian.
Uroczystości zwieńczyła modlitwa litanią do Najświętszego Imienia Jezus przed wystawionym Najświętszym Sakramentem.
15 grudnia parafia p.w. Najświętszego Imienia Jezus straciła proboszcza, który zginął w wypadku samochodowym w Błoniach pod Wrocławiem, wypełniając posługę kapłańską. Na umówione miejsce, gdzie miał głosić słowo Boże, nie dotarł. Nagła śmierć przerwała ks. prof. Piotrowi Niteckiemu ziemską posługę. Strata drogiego kapłana była szokiem dla wielu, ponieważ Zmarły pełnił obowiązki nie tylko proboszcza, ale prężnie działał także na polu naukowym, dydaktycznym i dziennikarskim. Był wybitnym naukowcem, a przy tym skromnym, dobrym, Bożym duszpasterzem.
Zanim odbyły się główne uroczystości pogrzebowe wspólnota parafialna, przez kilka dni, otaczała zmarłego modlitwą. Codziennie, od 15 grudnia do dnia pogrzebu, odprawiana była koncelebrowana Msza Święta w intencji zmarłego oraz modlitwa różańcowa.
Uroczystości pogrzebowe śp. ks. prof. Piotra Niteckiego rozpoczęły się w kościele parafialnym 21 grudnia o 17:00 eksportacją trumny z ciałem. Uroczyście wprowadzono trumnę do kościoła, wybierając dla niej godne miejsce w prezbiterium. W imieniu wspólnot działających przy kościele Najświętszego Imienia Jezus głos zabrał przedstawiciel Rady Parafialnej Ryszard Migniewicz. Podziękował śp. Księdzu Proboszczowi za sprawowanie sakramentów w naszej wspólnocie, za piękne świadectwo żywej wiary, jaką dawał wiernym. Następnie odbyło się czuwanie modlitewne.
O 18:00 rozpoczęła się koncelebrowana Msza Święta, której przewodniczył biskup pomocniczy archidiecezji wrocławskiej ks. Andrzej Siemieniewski. Przepełnioną szacunkiem dla Zmarłego homilię, wygłosił ks. prałat Andrzej Dziełak, proboszcz parafii Bożego Ciała z okresu, kiedy śp. ks. Piotr Nitecki pełnił tam obowiązki wikariusza. Była to jego pierwsza świątynia, w której po prymicji sprawował posługę kapłańską. Obu kapłanów łączyła nie tylko służbowa zależność, ale również głęboka, wieloletnia przyjaźń. Ks. Andrzej Dziełak w wygłoszonej homilii poruszył wątki biograficzne Zmarłego. Zwrócił uwagę na trudną drogę, jaką ks. Piotr przemierzył do upragnionego kapłaństwa, wspomniał o smutku ludzkiego odrzucenia, które było mu znane, po wydaleniu z warszawskiego seminarium, a co nie złamało w nim powołania. Podkreślił radość, z jaką wypełniał swoją posługę kapłańską oraz wsparcie, jakie dawał klerykom przygotowującym się do kapłaństwa. Zwrócił również uwagę na osoby, mające duży wpływ na ukształtowanie postawy życiowej ks. Piotra. Byli wśród nich Stefan kard. Wyszyński, bł. Jan Paweł II oraz bł. ks. Jerzy Popiełuszko. Każda z wymienionych osób zajmowała szczególne miejsce w sercu Księdza Proboszcza, żyła w jego świadomości. Pierwszą swoją publikację pt. „Znak zwycięstwa” ks. prof. Piotr Nitecki poświecił ks. Jerzemu Popiełuszce, którego znał, z którym przyjaźnił się, obdarzał dużym szacunkiem. Odgrywał ważną rolę w procesie beatyfikacyjnym Prymasa Tysiąclecia, będąc autorem jego positio.
Ks. Andrzej Dziełak wspomniał także, że śp. ks. Piotr umiał rozpoznawać znaki Boże, a przez swoją śmierć sam stał się znakiem dla innych. Po święceniach kapłańskich, pierwszą Mszę Świętą odprawił dokładnie 15 grudnia 1996 roku w okresie adwentu, i po 15 latach kapłaństwa, 15 grudnia, w okresie adwentu, w okresie oczekiwania na Boże Narodzenie odszedł.
Padło wiele życzliwych słów, w których zawarte były prawdy obserwowane przez wiernych na co dzień. Ks. prof. Piotr Nitecki był wyjątkowym duszpasterzem, profesorem kochającym duszpasterstwo, dla którego miłością był Kościół święty
- mówił.
Po Mszy Świętej nastąpiło czuwanie modlitewne, prowadzone przez wspólnoty parafialne działające przy kościele Uniwersyteckim, oraz żeńskie zgromadzenia zakonne mieszkające na terenie parafii: Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej, Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej oraz Kongregację Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza. Warto podkreślić, że bliskie sercu Proboszcza były wszystkie wspólnoty, ale szczególnie cieszył się scholą „Maciejki” oraz Liturgiczną Służbą Ołtarza. W czuwaniu trwającym do 22:30 udział mógł wziąć każdy, włączając się do wspólnej modlitwy. Był również czas na indywidualne pożegnanie ks. Piotra, na indywidualną modlitwę.
Główne uroczystości pogrzebowe odbyły się 22 grudnia o godzinie 11:00 Mszą Świętą pogrzebową. W tym dniu od 8:00 trwało czuwanie modlitewne zorganizowane przez wspólnoty zakonne oraz wikariuszy kościoła Uniwersyteckiego ks. Arkadiusza Krziżoka i ks. Rafała Kupczaka.
Mszy Świętej pogrzebowej koncelebrowanej przewodniczył ks. abp Marian Gołębiewski - metropolita wrocławski. Homilię wygłosił rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego ks. prof. Waldemar Irek. Wśród zaproszonych gości udział w uroczystościach wzięli biskup świdnicki ks. Adam Bałabuch oraz biskup legnicki ks. Marek Mendyk, a także liczni kapłani, diakoni i klerycy.
Rektor PWT w ciepłych słowach wspominał śp. ks. prof. Piotra Niteckiego: Życie kapłańskie i profesorskie traktował jako służbę
– mówił. Swoją homilię rozpoczął, przybliżając zgromadzonym etapy kariery naukowej, jaką Ksiądz Profesor przeszedł zanim przyjął święcenia kapłańskie, okoliczności przeniesienia się z Warszawy, w której urodził się i pracował, do Wrocławia, gdzie rozpoczął pracę jako samodzielny pracownik naukowy na Papieskim Wydziale Teologicznym. Mówił również o drodze, jaką przebył do upragnionych, od dzieciństwa święceń kapłańskich, a udzielonych mu we Wrocławiu, z rąk Jego Eminencji ks. kard. Henryka Gulbinowicza. Ksiądz Rektor mówił, że Zmarły kapłan był człowiekiem, który swoją postawą i działaniem wykuł sobie stałe miejsce w społeczeństwie, ale także w sercach pojedynczych ludzi jako ceniony profesor Papieskiego Wydziału Teologicznego, redaktor naczelny dolnośląskiego pisma katolickiego „Nowe Życie” oraz wikariusz i proboszcz poszczególnych wrocławskich parafii: Bożego Ciała, w której pełnił funkcję wikariusza, św. Stefana na Tarnogaju, pierwsze probostwo, aż wreszcie parafii Najświętszego Imienia Jezus, miejsca szczególnego, bo połączonego z Uniwersytetem Wrocławskim. Wiadomo bowiem, że marzeniem zmarłego było przywrócenie teologii na Uniwersytet. Myśl tę zawarł w jednym ze swoich ostatnich artykułów, który opublikował w listopadowym numerze miesięcznika „Nowe Życie” pt. „Teologia na Uniwersytecie?” Przed zakończeniem Mszy Świętej zostały wygłoszone mowy pożegnalne. W imieniu wspólnot parafialnych głos zabrał przewodniczący Rady Parafialnej Józef Kuropka, w imieniu żeńskich zgromadzeń zakonnych pożegnanie wygłosiła siostra Zofia. Swoją wypowiedź zakończyła cytując słowa ks. Jana Twardowskiego Wiara i nadzieja nie pozwalają płakać, ale miłość czasem płacze. Miłość w czasie pogrzebu płacze. Miłość ma oczy spuchnięte.
Głos zabrał także ks. biskup Adam Bałabuch.
Po zakończeniu Eucharystii trumna z ciałem ks. Piotra Niteckiego została przewieziona na cmentarz Ducha Świętego przy ul. Bardzkiej, gdzie nastąpiło ostatnie pożegnanie i złożenie jej do grobu. W wigilię Bożego Narodzenia, kiedy żałobnicy zasiadali do świątecznej kolacji w swoich domach, przy grobie drogiego nam Księdza Proboszcza paliły się znicze. Grób zdobiły liczne wieńce, wśród których zauważyć nie sposób było dwóch, wyłaniających się na pierwszy plan, od ukochanych przez niego wspólnot: scholi „Maciejki” oraz Liturgicznej Służby Ołtarza.
Marzeniem moim jest widzieć przy ołtarzu wielu ministrantów. Mam takie typowo księżowskie marzenia
– mówił, dziękując wiernym za życzenia otrzymane z okazji niedawno obchodzonego jubileuszu 15-lecia święceń kapłańskich.
Aktualizacja
2012-01-22